انیشتین صدهزار احسن ولیکن صد هزار افسوس
حریف از کشف و الهام تو دارد بمب میسازد
انیشتین اژدهای جنگ
جهنم کام وحشتناک خودرا باز خواهد کرد
دگرپیمانه ی عمر جهان لبریز خواهد شد
چه می گویم؟
مگر مهرووفا محکوم اضمهلال خواهد بود؟
مگر اه سحرخیزان سوی گردون نخواهد شد؟
مگر یک مادر از ته دل(وای فرزندم)نخواهد گفت؟

انیشتین بغض دارم در گلو دستم به دامانت
نبوغ خود به کام التیام زخم انسان کن
سر این ناجوان مردان سنگین دل به راه آور
نژاد و کیش و ملیت یکی کن ای بزرگ استاد

انیشتین نامی از ایران ویران هم شنیدستی؟
حکیما محترم میدار مهد ابن سینا را
به این وحشی تمدن گوشزد کن حرمت مارا

انیشتین پا فراتر نه جهان عقل را طی کن
کنار هم ببین موسی و عیسی و محمد را
کلید عشق را بردار و حل این معما کن
وگر شد از زبان علم قفل این کهن وا کن

انیشتین باز هم بالا
خدا را نیز پیدا کن